Living

Αυτό το καιρό ειναι απο τα αγαπημένα μου κομμάτια, με ταξιδέυει με μελαγχολεί, με γεμίζει. Σε διαφορετικές εποχές θα με έριχνε ψυχολογικά αλλά τώρα είμαι τόσο ψηλά που δεν με ρίχνει τίποτα!!

LINKIN PARK


"Shadow Of The Day"

I close both locks below the window
I close both blinds and turn away

Sometimes solutions aren't so simple
Sometimes good bye's the only way


And the sun will set for you
The sun will set for you

And the shadow of the day
Will embrace the world in grey

And the sun will set for you


In cards and flowers on your window
Your friends all plead for you to stay

Sometimes beginnings aren't so simple
Sometimes good bye's the only way


And the sun will set for you
The sun will set for you

And the shadow of the day
Will embrace the world in grey

And the sun will set for you

And the shadow of the day
Will embrace the world in grey

And the sun will set for you

And the shadow of the day
Will embrace the world in grey

And the sun will set for you

Μου λείπουν κάθε μέρα αυτά που άφησα πίσω μου αλλά αγαπώ κάθε μέρα και πιο πολύ αυτά που βρήκα εδώ...

Υ.Γ. Σας διαβάζω όλους ανελειπώς απλά δεν έχω χρόνο για σχόλια...ούτε καν για να απαντάω στα σχόλια του δικού μου blog.
Βατραχάκι μου και μένα μου λείψατε όλοι πολύ αλλά τα περί ταξιδιών μας τα θέλω με λεπτομέρειες αραχτή με καφεδιά...κανονίστε!!!

London

Στους δρόμους του Portobello market

Αν υπάρχει κάτι που μπορεί να μου φτιάξει πραγματικά τη διάθεση όσο στρεσαρισμένη ή νταουνιασμένη κι αν είμαι είναι τα ταξίδια.
Όλη τη περίοδο που στη δουλειά περνούσα θρυλικές στιγμές και εξοντωτικά ωράρια (τα πράγματα καλυτέρεψαν αλλά δηστυχώς δεν θα κρατήσει για πολύ) ήταν η αναμονή του ταξιδιού στο Λονδίνο.
Την περασμένη Παρασκευή αφού τακτοποίησα και τις τελευταίες εκρεμμότητες και έφυγα ήρεμη (είχα το φόβο όλη τη βδομάδα οτι κατα τη διαρκεια της πτήσης θα δούλευα και ο καλός μου θα με πετούσε απο κανα παράθυρο) ξεκίνησα ενα 4ήμερο διακοπών!!
Τελικά κατα τη διάρκεια της πτήσης κοιμόμουν (4 ώρες σερί μιλάμε αν και διόλου παράξενο για μένα κοιμάμαι σε όλα τα μεταφορικά μέσα, μια φορά με πήρε ο ύπνος και πάνω στη μηχανή, ευτυχώς για δευτερόλεπτα ).
Φτάσαμε σε ένα Λονδίνο με ψυχρούς ανέμους και φτύσιμο (δεν είναι βροχή αυτό φτύσιμο είναι) κουρασμένοι, καλά εγώ όχι και τόσο, και μας παρέλαβε ο Ιταλός φίλος μας. Μου πήρε λίγη ώρα να συνηθίσω να μιλάω μόνο αγγλικά αλλά δεν άργησα να μπώ στο κλίμα και ειλικρινά το καταφχαριστήθηκα που μιλούσα συνέχεια τόσο εύκολα....τόσα πτυχία τζάμπα τα μάζευα?
Το Σάββατο ξημέρωσε με εκείνο το ηλίθιο γκρί, που ειλικρινά δεν με ενοχλούσε για 4 μέρες αλλά δεν ξέρω αν θα το αντεχα συνέχεια, και θερμοκρασία υπερβολικά καλή για εκει πάνω, σαν να ήμουν στην Ελλάδα, τζάμπα τα πουλόβερ. Κάποια "φτωχικά" στο Notting Hill
Το Λονδίνο έχει τρομερό ποδαρόδρομο αν θες να δεις την πόλη και όχι αποσπασματικά κάποια πράγματα.
Το Notting Hill είναι απο τις πιο όμορφες περιοχές του Λονδίνου, και απο τις πιο ακριβές, στο Portobello market ένιωσα σαν στο σπίτι μου, παντού Έλληνες, τουρίστες και φοιτητές.
Ξετρελάθηκα με την πληθώρα εστιατορίων με όλες τις κουζίνες του κόσμου, σουπερ μάρκετ βιολογικών προιόντων, εστιατόρια βιολογικών προιόντων, εστιατορια χορτοφάγων, να μην ξέρεις που να πρωτοπάς!!
Η Oxford circus χρειάζεται αρκετές μέρες για να τη φχαριστηθείς, τόσα μαγαζιά και σε περίοδο εκπτώσεων αχ!!
Βέβαια ήμουν η γκαντεμιά προσωποποιημένη αφού διάλεξα τα ρουχαλάκια μου στο Benneton και πήγαινα στο ταμείο να πληρώσω πλακώνουν οι κακομούτσουνοι λονδρέζοι αστυνομικοί και αρχίζουν να εκκενώνουν το κτίριο, φύγαμε κακήν κακώς και μια τρομάρα τη πήρα μπας και βρισκανε τα κομματάκια μου διασκορπισμένα μπρρρρρ!!!! Στην Oxford street
Το Camden είναι ιδιάζουσα περιοχή....βρίσκεις κάθε καρυδιάς καρύδι και κάθε είδους μαγαζί, μπήκα να κάνω την πλάκα μου σε ένα cyber pank μαγαζί και κατέληξα να ψωνίζω....οχι οτι είμαι υπερκαταναλωτικό πλάσμα, όχι βέβαια!!! Ενα συνηθισμένο μαγαζάκι στο Camden
Το κοινοβούλιο δεν με εντυπωσίασε τόσο αρχιτεκτονικά περισσότερο κόλλησα με τον κόσμο που έμενε απέξω σε σκηνές διαδηλώνοντας κατάτου πολέμου....να αναφέρω την τρομερή προπαγάνδα που παίζει υπέρ του πολέμου απο τις εφημερίδες μιλάμε για πολύ ηλίθιο λαό!!!
Δεν ξέρω τι να πρωτογράψω, για τα απίστευτα έργα του Ντα Βίντσι, του Ραφαέλο και του Μικαλάντζελο που μπροστά τους ο Βαν Κονγκ φαίνεται τόσο λίγος?
Για την China Town μεσα στην οποια νιώθεις οτι βρέθηκες στο άλλο άκρο της γής?
Για τον underground με τους 14 σειρμούς που θές χάρτη για να μην χαθείς μέσα στο σταθμό και να βρείς τη σωστή γραμμή? Για τα εισιτήρια του που είναι υπερβολικά ακριβά? 6 φορές την αξία του ελληνικού εισιτηρίου χώρια που είναι ακόμα πιο ακριβό during pick hours?
Για τον Carlo και την Angela που ξεσκίστηκαν να μας μαγειρεύουν Ιταλικά και Μεξικάνικα φαγητά?
Για τις Αγγλίδες που κυκλοφορούσαν με πέδιλο , χωρις καλτσόν, με καλοκαιρινά ρούχα χωρίς καν ένα πανωφόρι (εντάξει με 10 έως 15 βαθμούς που είχε γι αυτούς ήταν άνοιξη προς καλοκαίρι) ?
Για τον ήλιο που είχε την Τρίτη που φεύγαμε και νόμιζες οτι είσαι σε άλλη χώρα?
Ολα ήταν πολύ όμορφα και ο καλός μου - ξεναγός μου έδειξε όσα περισσότερα μπορούσε αλλά τελικά το μόνο που με κάνει να θέλω να ξαναπάω, δεν είναι οι γκαλερί και τα μουσεία που δεν είδα αλλά το θέατρο.
Είδαμε το φάντασμα της όπερας και πραγματικά έμεινα άφωνη!!!!
Τα σκηνικά αλλάζανε χωρίς να παίρνεις χαμπάρι, να βλέπεις έναστρο ουρανό στη σκηνή και να φαίνεται αληθινός, λίμνες, κεριά απίστευτα κουστούμια και κατασκευές...ειλικρινά δεν μπορώ να το περιγράψω ήταν κάτι το φαναστικό και θέλω να δώ κι άλλες παραστάσεις και συναυλίες γιατι τελικά αυτό αξίζει στο Λονδίνο, αυτό το διαφορετικό σου προσφέρει.
Σαν πόλη παρουσιάζει μεγάλες ανισσότητες απίστευα ακριβή πόλη με πολύ φτώχια και άστεγους. Για να ζήσεις εκεί και να μην κόψεις φλέβα θες λεφτά πολλά λεφτά.... Κάπως έτσι καταστρέφεται μια γραφική πλατεία
Μπορώ να γράφω για ώρες, είναι τόσα πολλά που έχω στο μυαλό μου τόσες εικόνες!!!
....δείτε και μερικές φωτογραφίες...εγώ αυτό κάνω και αναμένω τη Ανοιξη για μια άλλη εξόρμηση προς το Βορρά....Αμστερνταμ περίμενε με θα σου ρθω!!!
Προς το παρόν επιστροφή στη καθημερινότητα!!

Have a happy new year!!!

Καλή Χρονιά παιδιά!!!!

Τα Χριστούγεννα περάσαν σαν νερό και ήταν απο τα καλύτερα μου.
Καλά η μαμά έδωσε ρέστα στη μαγειρική και στη ζαχαροπλαστική, φύγαμε 10 κιλά βαρύτεροι και τώρα προσπαθούμε να επανέλθουμε αλλά με τόσα που μας φορτώσανε, Θεσσαλονικείς και Αθηναίοι γονείς, το σπίτι είναι γεμάτο γλυκά και ταίζω με το ζόρι όποιον έρχεται στο σπίτι μπας και τελειώσουνε!!!
Τη χάρηκα τη πόλη μου, το σπίτι μου και τους φίλους μου τη ζεστασιά των δικών μου αλλά οι καλές μέρες κρατάνε λίγο.
Πήραμε το δρόμο της επιστροφής και χρειάστηκε πολύ προσπάθεια για να μην με πάρουν τα ζουμιά.
Και φτάσαμε Αθήνα, και άρχισαν τα 12ωρα στη δουλειά + Σάββατο +Παραμονή Πρωτοχρονιάς με το άγχος να χτυπάει κόκκινο και η πίεση να ανεβαίνει επικίνδυνα (και είμαι και υποτασική) και ο σεκιουριτάς της εταιρίας να περιμένει μές τα νεύρα πότε θα αποφασίσω να φύγω κάνοντας σχόλια του τύπου είναι γιορτές σπίτι δεν έχεις?....ναι ρε μεγάλε έχω αλλά έχω και deadline και κανένας δεν φιλοτιμείτε να δώσει μια χείρα βοηθείας σε αυτή τη κολοεταιρεία!!!!!
Οπότε την παραμονή μετά το φαγητό και την αλλαγή του χρόνου με την παρέα η ηλίθια εργασιομανής ή απλά φιλότιμο κορόιδο δεν άντεξε και την έκανε νωρίς για ύπνο, στις 4 ήταν στο κρεββάτι και όλη τη πρωτοχρονιά την πέρασε χουχουλιάζοντας απο κρεββάτι σε καναπέ και απο καναπέ σε κρεββάτι...και αν ότι κάνεις την πρώτη μέρα του χρόνου το κάνεις όλη τη χρονιά ναι πολύ θα γούσταρα να χουχουλιάζω με τον καλό μου όλο το χρόνο αλλά δηστυχώς αν εξαιρέσεις τη πρώτη μέρα όλες οι υπόλοιπες με βρίσκουν απέναντι σε ένα pc που ώρες ώρες θέλω να σπάσω και με συναδέλφους που δε συμπαθώ και πολύ τελευταία και λυπάμαι που το λέω, γιατί δεν με τιμά καθόλου, αλλά πολύ θα το χαρώ όταν θα γ@...νται στη δουλειά και εγώ θα σιγοτραγουδάω αδιάφορα.
Εκτός αυτού με κλέψανε και στην κοπή πίτας του τμήματος και ενώ το φλουρί ήταν στο δικό μου κομμάτι επειδή ξεκόλησε και έπεσε με το που τράβηξαν το προηγούμενο το δώσαν σε άλλη. Αλλα βέβαια εγώ είμαι η καινούρια η άλλη 2 βδομάδες γκρίνιαζε "20 χρόνια σε αυτή την εταιρία ποτέ δεν έτυχε σε μένα" μάλλον για να το βουλώσει της το δώσανε.
Εχε χάρη που ήταν μόνο 100 ευρώ ευελπιστώ στη κοπή όλου του ομίλου να κερδίσω το ταξίδι ή το τετραπλάσιο ποσό....
Αυτά τα τρομερά νέα!!!!

Υ.Γ.
Κωστή χαίρομαι να γνωρίζω τέτοιους ανθρώπους στην πόλη μου σας περιμένουμε να μας επισκεφτείτε!!!

Τα δικά μου Χριστούγεννα!!

Καλά Χριστούγεννα γεμάτα υγεία γεμάτα αγάπη και φωτισμένα πρόσωπα!!

Φεύγω αύριο τρέχοντας απο τη δουλειά για να βρεθώ στην πόλη μου, να τη δώ στολισμένη, να γεμίσω τα πνευμόνια μου απο τον αέρα της, τις μυρωδίες της, τις λιχουδιές της (και της μαμάς κυρίως).
Φεύγω τρέχοντας να δώ την οικογένεια μου, να δώσω στην πριγκιπέσσα μου τα δώρα της, να δώ πως μεγάλωσε ο πνευματικός μου γιός, να ξαναβρεθώ με τους φίλους μου, να ξαναδώ την Τοτού μου που μου έλειψε 4 μήνες τώρα που είναι Ολλανδία, να περπατήσω στους γνώριμους δρόμους....όχι μόνη όμως....ο καλός μου θα είναι μαζί μου, να μου κρατάει το χέρι και να μοιράζεται τη χαρά μου.
Μεγάλο τσίρκο θα γίνει η Θεσσαλονίκη αυτά τα Χριστούγεννα....

Ανυπομονώ!!!!!!

Να απεργεί κανείς ή να μην απεργεί?

Μεγάλη μέρα σήμερα.
Η μέρα της μεγάλης απεργίας.
Η μέρα που βγήκαν όλοι να φωνάξουν, να διαδηλώσουν, να απαιτήσουν για τα αυτονόητα.
Συγνώμη ρε παιδιά πριν πόσο καιρό είχαμε εκλογές?
Εσείς δεν αποφασίσατε για τη σημερινή κατάσταση πριν 2 μήνες?
Γιατί φωνάζετε τώρα?
Δεν το ξέρατε οτι θα γίνει αυτό?
Μην μου πείτε οτι πιστέψατε τις προεκλογικές παπαρολογίες γιατι θα με πιάσει παράκρουση!!!
Που είσασταν 20 χρόνια τώρα?
Σε άλλη χώρα ζούσατε?
Σε άλλο πλανήτη?
Δεν ξέρατε πως γινόταν η διαχείριση στα ταμεία?
Τι περιμένατε? Οτι το απόθεμα θα φτάσει για να πάρετε εσείς σύνταξη οπότε δεν αγχωνόσασταν?
Τώρα σας έπιασε ο πόνος που θίγεται ο κώλος σας?
Κανονικά στους δρόμους σήμερα θα έπρεπε να είναι η γενιά των 700.
Αυτοί που πληρώνονται ψίχουλα παρά τα πτυχία τους και τα ωράρια εργασίας.
Αυτοί που μέχρι να φτάσει η ώρα να βγούν στη σύνταξη τα όρια θα έχουν φτάσει τα 80 και βάλε.
Αυτοί που έχουν πλέον δεδομένο οτι παρά τις παχυλές κρατήσεις του πενιχρού μισθού τους δεν θα καταφέρουν μάλλον να πάρουν σύνταξη.
Αυτοί που συνειδητοποιούν τη κατάσταση του Ελλαδιστάν και έχουν ρίξει ενα φάσκελο στα κόμματα του κώλου που κυβερνάνε τόσα χρόνια.
Όλοι αυτοί όμως που χρόνια τώρα δεν αλλάζουν μυαλά και δεν βοηθάνε να αλλάξει η κατάσταση καλύτερα να κάνουν τουμπεκί ψιλοκκομένο γιατί δεν τους παίρνει, είναι συνυπεύθυνοι.
Εγώ ανήκω στους μή απεργούς, σε αυτούς που ξύπνησαν από το χάραμα για να καταφέρουν να πάνε στη δουλειά τους σήμερα, γιατι ο μισθός μου δεν αντέχει περικοπές και γιατί 1 μέρα απουσίας ισ0δυναμεί με 3 μέρες 12ωρα για να καλύψω το χαμένο χρόνο.
Αυτό δεν με κάνει αδιάφορη στα προβλήματα του μέλλοντός μου απλά υπέυθυνη στα προβλήματα του παρόντος.

Υ.Γ.
Ειμαι υπέρ της απεργίας γιατί είναι ο μόνος τρόπος που έχει ο κόσμος για να ακουστεί απλά ορισμένοι που βάλανε τα χεράκια τους για να βγάλουν τα ματάκια τους ας μην το παίζουν τώρα θιγμένοι.

Κάντε μου τώρα ένα δωράκι πάνω στο δεντράκι για να χαρώ γιατί έρχονται δύσκολα χρόνια.

Καπή Κολωνακίου

Αγαπημένοι μου συμπλόγκερς, μου λείψατε αλλά λόγω φόρτου εργασίας no time for blogging!!

Αποφάσισα να γράψω σήμερα για να κάνω μια καταγγελία και ελπίζω οι αρμόδιοι να εισακούσουν την έκκληση μου.
Το Κολωνάκι έχει άμμεση ανάγκη απο ΚΑΠΗ. Παρακαλώ να επισπευτούν οι διαδικασίες να βρεθεί ο κατάλληλος χώρος, με τα απαραίτητα αξεσουάρ γιατί μιλάμε για Καπή στο Κολωνάκι, να έχει άνετους καναπέδες και πολυθρόνες, πολυελαίους, τεράστιες οθόνες TFT που να παίζουν ολημερίς ταινίες Α΄ διαλογής για τους γεράκους.

Χθές μετά απο βολτίτσα και μαμ στο Κολωνάκι είχαμε τη φαεινή ιδέα να πάμε cinema να δούμε τον ¨ερωτα στα χρόνια της χολέρας¨ ένα βιβλίο του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκες που μεταφέρθηκε στη μεγάλη οθόνη και περιγράφει εναν έρωτα 50 ετών που περίμενε καρτερικά να ολοκληρωθεί. Η ταινία καλή, αν και ήταν αργή σχεδον 3 ώρες (too much πιάνεται η μέση σου στο κάθισμα) και είχε αρκετές σκηνές που βγάζαν γέλιο παρόλο που ήταν εποχής.
Καθότι είμασταν στην περιοχή είπαμε να τη δούμε στον κινηματογράφο στο Κολωνάκι.
Καθόμαστε στις θεσούλες μας και παρατηρούμε το μέσο όρο ηλικίας, πρέπει να είμασταν τα νιάνιαρα της αίθουσας διοτι στα 100 άτομα τα 80 είχαν πατήσει τα 70.
Είμασταν εγκλωβισμένοι ανάμεσα σε μισό αιώνα. Δίπλα μας καθόταν ένας γλυκύτατος γεράκος, ο οποίος όπως έμαθα αργότερα είναι πρώην υπουργός και μέγας πολιτικός, με τη γυναίκα του (λατέρνα απο το πολύ βραχιόλι-δακτυλίδι-κολιέ), και παραδίπλα άλλο ένα ζευγάρι ηλικιωμένων.
Ξεκινά η ταινία και ξεκινάει και η διασκέδαση. Σε κάθε σκηνή η σύζυγος του γεράκου σχολίαζε, θυμόταν την προηγούμενη σκηνή και συνδύαζε τα γεγονότα, όχι μέσα στο μυαλό της όπως θα έπρεπε αλλά φωναχτά, έπιανε και συζήτηση με το άλλο ζευγάρι και ο κινηματογράφος εξελίχθηκε σε καφενέ. Ο γεράκος έπινε το ουισκάκι του και απαντούσε λακωνικά στις ερωτήσεις της συζύγου που γλώσσα δεν έβαζε μέσα η καρακάξα (πίσω απο κάθε πολιτικό κρύβεται μια καρακάξα, ένας απο τους λόγους που ο τόπος πάει κατα διαόλου).Αντεξα μια , δυο , τρεις, στο τέλος λύγισα και την έκανα την παρατήρηση, όχι οτι λύθηκε το πρόβλημα αλλά το βουλώσανε για κάποια λεπτά, σταμάτησε να μιλάει ο γεράκος και η σύζυγος έπιασε ψιλή κουβέντα με τους παραδίπλα και δεν με ενοχλούσε.
Παρά τη πίεση που ανέβηκε και τα νεύρα που γίνανε κρόσια φεύγοντας κατάλαβα τι έφταιγε.
Στην έξοδο όλοι οι παππούδες και οι γιαγιάδες χαιρετιόντουσαν και πιάναν ψιλή κουβέντα.
Είναι πασιφανές οτι οι καημένοι οι γέροντες δεν έχουν κάποιο χώρο να συναντηθούν και να τα πούνε και πάνε στο cinema, παίρνει η Κυρα Κούλα τη Κυρα Λίτσα στο τηλέφωνο και δίνουν ραντεβού στο cinema για ψιλή κουβέντα. Βάφονται στολίζονται, παίρνουν και τα γερόντια τους και πάνε στο cinema, και θέμα συζήτησης να μην έχουν θα βρούνε χάρη στη ταινία.

Οπώς καταλαβαίνεται το πρόβλημα τους είναι μεγάλο και χρήζει άμεσης επίλυσης, μην κοιτάτε που είναι Κολωνακιώτες και δεν τους επιτρέπει η κοινωνική τους θέση να ζητήσουν κάποια πράγματα, πρέπει εμείς οι νέοι πρώτοι να τους σκεφτούμε, αν δεν έχουν ενα ΚΑΠΗ με προδιαγραφές Κολωνακίου να πάνε που θα βάλουν τις γούνες και τα μπιζού τους, τα αρώματα και τις σκιές σε έντονο πορτοκαλί και πράσινο?
Αν δεν λυπάστε αυτούς λυπηθείτε εμάς γιατί την επόμενη φορά που θα το ζήσω αυτό δεν θα το πάρω στην πλάκα και στο χαβαλέ και θα τους στείλω σε σουίτα νοσοκομείου 12κλινο παρακαλώ να τα λένε όλη μέρα.
Μην με παρεξηγείτε τους συμπαθώ τους γεράκους φτάνει να μην τους βλέπω μέσα στο λεωφορεία τις ώρες που ο κόσμος πάει στη δουλειά του και αυτοί αποφασίζουν να βολτάρουν, και στον κινηματογράφο στην προβολή που πάω εγώ.

Είμαι υπερβολική???

My little princess

Το Σαββατοκύριακο ήταν σκέτη ταλαιπωρία...το ταξίδι μακρύ και ο χρόνος ελάχιστος...
Ποιον να πρωτοδείς, που να πας, τι να ευχαριστηθείς σε λιγότερο απο 2 μέρες?
Πως να πεις όχι ομως σε ενα παιδί που έχει να σε δει 2 μήνες και σε περιμένει με ανυπομονησία?
Για σένα πριγκίπισσα μου θα το ξανακάνω όσες φορές χρειαστεί...
Τα Χριστούγεννα είναι πολύ κοντά!!!!